Όταν οι ελεγκτές “κάνουν την δουλειά τους” εις βάρος αυτών που δεν έχουν δουλειά.

Είμαι άνεργη μέλος της συλλογικότητας των απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis, που εδώ και τρία χρόνια παλεύουμε στο δρόμο και στα δικαστήρια διεκδικώντας τα δεδουλευμένα και τις αποζημιώσεις μας από τον πρώην εργοδότη μας Ανδρέα Κουρή που μας πέταξε στο δρόμο.

Το πρωί της Τετάρτης 3/12 με τα βιογραφικά μου στην τσάντα, ψάχνοντας απεγνωσμένα για δουλειά, πήγα στην οδό Αχαρνών για να αφήσω το βιογραφικό σημείωμα μου σε Super market της περιοχής. Στην συνέχεια επιβιβάστηκα σε λεωφορείο προκειμένου να πάω στο κέντρο της Αθήνας με σκοπό την συνέχεια του δύσκολου αγώνα ευρέσεως εργασίας. Επειδή όμως δεν έφτανε η αγωνία μου, η απελπισία μου, αλλά και η αφραγκία μου, έπεσα επάνω στον πιο απάνθρωπο ελεγκτή. Κατά την διάρκεια του ελέγχου του είπα πως είμαι άνεργη και για απόδειξη αυτού, του έδειξα την κάρτα ανεργίας μου, την οποία κατευθείαν χρησιμοποίησε ξεκινώντας να γράφει το πρόστιμο. Άρχισα να τον παρακαλώ να μου επιστρέψει την κάρτα μου και κλαίγοντας του εξήγησα πως είμαι άνεργη, απολυμένη χωρίς δεδουλευμένα και αποζημίωση, μητέρα δύο παιδιών. Του έδειξα τα βιογραφικά που είχα στην τσάντα μου αλλά και το πορτοφόλι μου, το οποίο δεν είχε μέσα ούτε ένα ευρώ. Το μόνο που μου απάντησε ήταν πως αυτός κάνει μόνο την δουλειά του και πως αν θέλω να πάω στη οδό Μεταξά 15 στην πλατεία Βικτωρίας για να πω τα παράπονά μου. Κατέβηκα κλαίγοντας και όταν πήγα εκεί που με έστειλε, ο διευθυντής του ΟΑΣΑ δήλωσε αναρμόδιος για την διαγραφή προστίμου. Μάλιστα κάλεσε στο τηλέφωνο τον ελεγκτή για να τον επιπλήξει για την ταλαιπωρία μου, αφού η αρμόδια υπηρεσία ΟΣΥ βρίσκεται στον Ρέντη και στην συνέχεια μου έδωσε ο ίδιος εισιτήριο για να πάω. Μετά από όλα αυτά δεν είχα κανένα ψυχικό απόθεμα για να πάω σε άλλη μια υπηρεσία και χρησιμοποίησα το εισιτήριο για να επιστρέψω σπίτι μου.

Καταγγέλλω άκαμπτους και ανάλγητους ελεγκτές χωρίς ψήγμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Το “κάνω την δουλειά μου” δεν τους δίνει κανένα ελαφρυντικό ούτε άλλοθι. Το “κάνω την δουλειά μου” δηλώνει μόνο αδιαφορία, ατομικισμό και απανθρωπιά. Το “κάνω την δουλειά μου” δεν σημαίνει ότι αδιαφορώ για τους συνανθρώπους μου. Κράτος και πάσης φύσεως αφεντικά καννιβαλίζουν σε βάρος των εκατομμυρίων ανέργων και μη. Σε αυτό τον νέο κόσμο γεμάτο καταπιεστές και εκμεταλλευτές ήρθαν να προστεθούν και οι ελεγκτές. Καλό θα ήταν να εκτός “από την δουλειά σας” να κοιτάξετε και λίγο γύρω σας. Ούτε ο εργαζόμενος αλλά πολύ περισσότερο ο άνεργος δεν έχει την δυνατότητα να πληρώσει ένα τόσο ακριβό εισιτήριο. Η δωρεάν και ελεύθερη μετακίνηση των ανέργων είναι δικαίωμα και όχι χάρη.

M.K

Καφενείο Ανέργων Τετάρτη 3/12

kafeneio_teliko

Παρέμβαση στην απεργία της Πέμπτης 27 Νοεμβρίου

apergiaΠαρέμβαση πραγματοποίησε η συλλογικότητα μας στη γενική απεργία στις 27/11/. Στην συγκέντρωση μοιράστηκε η παρακάτω προκύρηξη

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΡΓΩΝ ΤΩΡΑ

Η κυβέρνηση των ρεταλιών του αστικού πολιτικού συστήματος, που έχει εξαθλιώσει ένα ολόκληρο λαό, δεν παίζει απλά με την ζωή μας. Παίζει και με την νοημοσύνη μας. Το νέο «success story» του Σαμαρά –μετά από το πρωτογενές πλεόνασμα- είναι η «μείωση της ανεργίας» που καταγράφηκε μέσα στο 2014.

Στο ποσοστό προσμετρούνται οι «απασχολούμενοι» στα διάφορα προγράμματα τύπου voucher ή κοινωφελούς εργασίας, που μέσα στη χρονιά γνώρισαν εκτόξευση. Προσμετρούνται επίσης, οι σκλάβοι της θερινής περιόδου, οι εποχιακοί εργαζόμενοι στις τουριστικές γαλέρες. Αυτοί είναι οι «ωφελούμενοι» και οι «απασχολούμενοι» που τείνουν να αντικαταστήσουν ολοκληρωτικά τους εργαζόμενους, που καθημερινά, κατά χιλιάδες απολύονται, βγαίνουν διαθέσιμοι, κλείνουν οι επιχειρήσεις που εργάζονται και πετιούνται στο δρόμο. Ας ζητωκραυγάσουμε λοιπόν που «μειώσανε» την ανεργία!

Κι ενώ για «χάρη» όλων εμάς, των ανέργων, των απλήρωτων, των συνταξιούχων της πείνας, όσων τους έχουν ρίξει κάτω από το όριο της φτώχειας, διαπραγματεύονται «σκληρά» με την Τρόικα, την ίδια στιγμή τα «έχουν βρει» ήδη για την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, τα λοκ άουτ, τους περιορισμούς στις απεργίες, για να ανακόψουν την αγωνιστική δράση της εργατικής τάξης.

Φυσικά, δεν περιμένουμε απέναντι στον αυξανόμενο αυταρχισμό του κράτους και της κυβέρνησης, να σταθούν οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Αυτοί ξέρουν μόνο να εκτονώνουν την οργή των καταπιεσμένων, με 24ωρες απεργίες-τουφεκιές και με κοροϊδία της οργής και αγανάκτησης του κόσμου. Ξέρουν καλά το «παιχνίδι» της υποταγής και της εκδούλευσης. Αλλά εμείς μόνο ένα δρόμο ξέρουμε γιατί μόνο ένας μας έχει απομείνει: τον δρόμο της σύγκρουσης, για να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας έχουν κλέψει.

Μπροστά στον όλεθρο που έχουν σπείρει σε όλη την κοινωνία, λίγη σημασία έχει ποιος είναι άνεργος, ποιος «ωφελούμενος», ποιος απλήρωτος. Στο ίδιο μίζερο «καζάνι» βράζουμε όλοι, κι όλοι μαζί πρέπει να παλέψουμε για να ρίξουμε σ’ αυτό τους εργοδότες μας και τους λακέδες τους

Αν ο καπιταλισμός μας θέλει κατακερματισμένους, ανήμπορους να αντιδράσουμε και κλεισμένους στα σπίτια μας, περιμένοντας παθητικά τις εκλογές, εμείς πρέπει να αντιτάξουμε την ενότητα στη δράση μας, την κοινή πάλη για την ανατροπή του συστήματος της μισθωτής σκλαβιάς, της εκμετάλλευσης και της κρατικής καταπίεσης.

• ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΙ ΟΛΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ
• ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

Άνεργες/Άνεργοι από τις γειτονιές της Αθήνας
http://anergoigeitonion.espivblogs.net/